Logo
PNĄCZA

Pnącza stanowią grupę krzewów ozdobnych wspinających się po podporach przy pomocy pędów, wąsów czepnych lub liści.
Niektóre mogą piąć się nawet po płaskich ścianach bez dodatkowych podpór, przytrzymujące się ścian korzeniami przybyszowymi (bluszcz, milin) lub specjalnymi przylgami (winobluszcz). Pnącza zajmują mało miejsca w ogrodzie a dają duży efekt dzięki:

Pnącza mogą pokrywać: Większość pnączy nie ma specjalnych wymagań glebowych ale nie lubią gleb bardzo suchych i bardzo ubogich. Gatunki ciepłolubne (aktinidie, glicynie i miliny) preferują stanowiska ciepłe, osłonięte i słoneczne np: przy południowych ścianach. Dla odmiany wiciokrzewy lepiej czują się na stanowiskach półcienistych a bluszcz, kokornak i hortensja pnąca na stanowiskach półcienistych lub cienistych.
Pnącza sadzimy: co najmniej 50cm od podstawy drzew czy murów, 5-10cm głębiej niż rosły dotychczas, do dołu o wymiarach 50x50x50cm wypełnionego żyzną glebą.

Przegląd gatunkowy:
Aktinidia
Actinidia sp. Rośliny ozdobne z liści, o jadalnych owocach, dorastające do 4-8m (1m rocznie). Najczęściej są roślinami dwupiennymi, choć zdażają się obupłciowe (np.Janine). Najlepiej rosną na stanowiskach ciepłych, osłoniętych i słonecznych. Gleba średniowilgotna i umiarkowanie żyzna wystarczy aby zapewnić bujny wzrost.
-Aktinidia ostrolistna- Actinidia arguta. Dorasta do 8m.
-Aktinidia pstra- A.kolomikta. Dorasta do 4m. Rośliny męskie i obojnacze mają liście pstre zielono- biało- różowe.
Bluszcz pospolity
Hedera helix. Dorasta do 5-10 m wysokości (0.3-0,8m rocznie). Główną ozdobę stanowią ciemnozielone, zimozielone liście. Czepia się podpór korzeniami przybyszowymi. Najlepiej rośnie w cieniu lub półcieniu. Nie lubi gleb suchych, kwaśnych. Jest doskonałą rośliną okrywową.
Dławisz okrągłolistny
Celastrus orbiculatus. Silne pnącze, dorasta do 12m (1-2m rocznie). Nie powinno być sadzone przy krzewach lub niedużych drzewach gdyż owijając się może je zadusić. Doskonale za to czuje się przy rynnach, dobrze je zasłaniając. Roślina dwupienna. Dużą ozdobę stanowią żółto- czerwone owoce (na roślinach żeńskich), dekoracyjne przez kilka miesięcy i swietnie nadające się do dekoracji pomieszczeń. Liście są jesienią intensywnie zółte. Dławisz nie ma specjalnych wymagań.
Glicynia
Wisteria sp. Silne pnącze dorastające do 10m (1-3m rocznie). Glicynie są przepięknie kwitnącymi pnączami o kwatach: białych, różowych, niebieskich lub fioletowych (zależnie od odmiany) zebrane w długie (do 60cm) grona. Kwitnie V-VI. Młode rośliny wymagają szczególnej troski, podlewania, nawożenia i osłaniania na zimę. W ostre zimy mogą przemarzać ale odbijają z części podziemnej. Glicynie najlepiej rośną i kwitną na stanowiskach osłoniętych, ciepłych i słonecznych, glebie umiarkowanie żyznej i średnio wilgotnej.
Hortensja pnąca
Hydrangea petiolaris. Dorasta do 6-10m (0.5 m rocznie). Wspina się po porowatych podporach przy pomocy korzeni przybyszowych. Dużą ozdobę stanowią białe, baldachowate kwiatostany oraz liście jesienią intensywnie żółte. Najlepiej rośnie w miejscach osłoniętych, w cieniu lub półcieniu. Wymaga gleb wilgotnych lub średniowilgotnych gdyż nie jest odporna na suszę.
Kokornak
Aristolochia macrophylla. Dorasta do 8-15m (2m rocznie). Główną ozdobę stanowią bardzo duże, sercowate liście i długie, strąkowate owoce. Dobrze znosi cień. Nie lubi gleb suchych.
Milin amerykański
Campsis radicans. Dorasta do 6-10m (1-2m rocznie). Wspina się przy pomocy korzeni czepnych i owijania się pędami. Pomarańczowe kwiaty rozwijają się VII-IX. Dla milinu najlepsze są stanowiska ciepłe, nasłonecznione i osłonięte. Nie ma dużych wymagań glebowych. Nie jest całkowicie mrozoodporny i w ostrzejsze zimy moze przemarzać, ale odrasta z korzeni.
Powojnik
Clematis sp. W zależności od gatunku i odmiany dorasta do 2-8m (1-3m rocznie). Piękną ozdobę stanowią kwiaty o średnicy od 5 do 25cm rozwijające się od V do X a u niektórych gatunków również kuliste owocostany. Powojniki można prowadzić przy różnego rodzaju podporach i po innych roślinach np: cebulowych, bylinach, krzewach i drzewach. Najlepiej rosną na glebie żyznej, umiarkowanenie wilgotnej, obojętnej lub umiarkowanie zasadowej.
Rdest auberta
Polygonum aubertii. Najsilnie rosnące pnącze w naszym klimacie. Dorasta do 12m (6-8m rocznie). Kwiaty białe, drobne ale bardzo liczne VIII-X. W ostrzejsze zimy pędy mogą przemarzać ale odrastają z podstawy rośliny. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby i stanowiska, jeśli cień nie jest zbyt silny a gleba zbyt sucha. Może znaleźć zastosowanie jako osłona przed hałasem np. przy autostradach lub drogach.
Wiciokrzew
Lonicera sp. Dorasta do 3-6m (0.5-1m rocznie). Kwiaty rozwijają się od V do VIII. Stanowisko od słonecznego do półcienistego. Nie ma specjalnych wymagań glebowych. Często w maju są atakowane przez mszyce, zwłszcza gdy rosną na stanowiskach suchych lub słonecznych.
Winobluszcz
Parthenocissus sp.. Silne pnącze dorastające do 10-20m, (1-2m rocznie). Wspina się owijając dookoła podpór lub przytrzymując się ścian specjalnymi przylgami. Jesienią (IX-X) liście stają się szkarłatne. Najładniej przebarwiają się rosnąc na stanowiskach słonecznych. Nie ma specjalnych wymagań glebowych.
Winorośl pachnąca
Vitis riparia. Silne pnącze, dorastające do 12m (2m rocznie), kwiaty niepozorne, pachnące, kwitnące w czerwcu. Liście duże, jesienią przebarwiające się na żółto.

Przygotowano na podstawie: Pnącza, Zwiazek Szkółkarzy Polskich