Dobór gatunkowy i odmianowy. Na terenach miejskich spotykamy się z następującymi czynnikami ograniczającymi dobór roślin: zanieczyszczenie powietrza, skażenie gleby metalami ciężkimi, susza (gleba i powietrze), zaburzony fotoperiod przez lampy uliczne, dewastacja, dostępność miejsca, itp. Przed wieloma z nich możemy się zabezpieczyć dobierając odpowiednio odmianę drzewa np. zamiast świerka pospolitego czy jodły białej sadzimy bardziej odporne świerki srebrne czy jodły koreańskie i kalifornijskie, rośliny odporne na suszę to m.in. Acer campestre, Betula verrucosa, Cottinus coggygria, Rhus typhina, itp.

Porę roku. W przypadku przesadzania dużych okazów najlepiej zrobić to po zakończeniu wegetacji: w październiku (po10 X). Jeśli drzewo nie zrzuciło jeszcze wzszystkich liści, należy oberwać je ręcznie starając się nie uszkodzić pąków. Nie należy przesadzać drzew zimą, gdy ziemia jest zamarznięta gdyż uniemożliwia to rozwój systemu korzeniowego i zwiększa ryzyko nieprzyjęcia. Najlepiej gdy okres między przesadzaniem a zamarznięciem ziemi jest dłuższy niż 2-3 tygodnie. W przypadku sadzenia małych drzew, które rosły dotychczas w pojemnikach pora roku nie odgrywa większego znaczenia- można przesadzać od wczesnej wiosny do jesieni.

Odpowiednie przygotowanie miejsca do sadzenia rośliny.Warunki wzrostu drzew wysadzanych przy ulicach o utwardzonej powierzchni można polepszyć poprzez odpowiednie przygotowanie dołka do sadzenia. Poza tym starannie przygotowane stanowiska umożliwi nam wysadzenie innych, towarzyszących gatunków i odmian. Do zasypywania dołka służy mieszanka różnych rodzajów ziemii, którą po wysadzeniu drzewa pokrywa się utwardzoną nawierzchnią. Mieszanka wzbogacona jest między innymi skłdnikami organicznymi i poza funkcją polegającą na dostarczaniu składników pokarmowych musi tworzyć wystarczająco stabilne podłoże do naniesienia utwardzonej nawierzchni. Dołek powinien być wystarczająco duży- musi mieć minimalną średnicę 1,5m. Do jego przygotowania stosuje się mieszankę składającą się z ziemi, do której dodaje się 8-12% substancji organicznych (kompost, odkwaszony torf itp.) Skład tej mieszanki zależy od uwarunkowań technicznych oraz wymogów stawianych przez określony gatunek drzewa. Regujując pH podłoża (np.dodając dolomit) możemy dodatkowo zmniejszyć przyswajalność większości pierwiastków ciężkich obecnych często na terenach industrialnych.

Stopniowa adaptacja do nowych warunków powinna przebiegać powoli, w celu uniknięcia problemów związanych z przesadzaniem sadzonki z kontenera do gruntu. Dlatego też ziemia przeznaczona do zasypywania dołków powinna zostać wymieszana z ziemią znajdującą się w miejscu wysadzenia rośliny. Jeśli się tego nie uczyni, rozwój korzenia może się ograniczyć tylko do objętości dołka.

Otwarta przestrzeń wokół drzewa umożliwia jego prawidłowy rozwój. Pod tym pojęciem rozumiemy nie tylko przestrzeń wokół korony lecz również swobodny dostęp czynników atmosferycznych do dolnych partii drzewa. Przez odpowiednie otwory woda, tlen, oraz składniki pokarmowe mogą dotrzeć do korzeni. Im większy jest otwór, tym szybciej i lepiej drzewo rośnie. W razie konieczności otwór można zabezpieczyć metalową kratą lub cegłami umożliwiającymi wentylację, ale pod warunkiem że zachowa się odpowiednią odległość od pnia. Można też posadzić wokół drzewa inne rośliny, które zpobiegną rozwojowi chwastów. Należy jednak pamietać o tym, by nie były zbyt wysokie, bowiem wyższe okazy zatrzymują opady. Rośliny nadające się do obsadzania drzew to miedzy innymi: Berberis sp., Euonymus fortunei, Lonicera pileata, Pachysandra terminalis, Stephanandra incisa, Vinca sp. W zabezpieczonych przed deptaniem otworach można zasadzić m.in. byliny znoszące suszę: Acena magellanica, Cerastium biebersteinii, Coreopsis verticillata, Geranium macrorrizum, Nepeta faassenii, Prunella webbiana i inne.

System korzeniowy oraz przycinanie. Jakościowo dobre drzewa , dostarczane przez szkółkarzy, powinny charakteryzować się odpowiednim stosunkiem między objętością systemu korzeniowego, grubością pnia i wysokością rośliny. Te, które przesadzano w szkółkach dwa do trzech razy (w zależnosci od grubości) mają odpowiedni stosunek między wielkością ukorzenienia a grubością pędu. Ponieważ przy wykopywaniu drzewek w szkółce część korzeni zostaje w ziemi, to każde drzewo sadzone bez bryły korzeniowej powinno zostać przycięte (przerzedzenie korony). Jako regułę należy przyjąć konieczność przyciecia dla drzew sadzonych z nagim korzeniem w okresie wiosennym!
Przerzedzenie korony zaleca się również w przypadku drzew sadzonych z nienaruszoną bryłą korzeniową. Przycinanie polega na na usuwaniu gałęzi położonych zbyt blisko siebie. W zasadzie ucina się gałezie tuż przy pniu. W przypadku drzew sadzonych wzdłuż dróg obowiązują przepisy prawne, regulujące wysokosć pnia na poziomie minimum 4 metrów, a to ze względu na samochody ciężarowe. Wysokość tę można uzyskać poprzez regularne przycinanie, które najlepiej rozpocząć jesienią, w dwa lata po posadzeniu drzewa, ponieważ nie wpływa to negatywnie na jego żywotnosć.